شمارهٔ ۱۳

دوش جام وصل جانان خورده ام

باده ها از ساغر جان خورده ام

جای آن است ار نگنجم در جهان

زآن که جام از دست جانان خورده ام

جان همی نازد ز لفظ عذب من

از پی آن کآب حیوان خورده ام

با لب و دندان آن آب حیات

کانده عشقش فراوان خورده ام

غیرت لؤلؤی لالا دیده ام

طیره لعل بدخشان خورده ام

خون دل بسیار خوردم تا به دوش

تا نپنداری که آسان خورده ام

بی امامی جام مالامال او

واله و مدهوش و حیران خورده ام