رباعی شمارهٔ ۴۶عراقیرباعیاتعالم ز لباس شادیم عریان یافتبا دیده پر خون و دل بریان یافتهر شام که بگذشت مرا غمگین دیدهر صبح که خندید مرا گریان یافت
