رباعی شمارهٔ ۱۱۹
عراقیهر شب به سر کوی تو آیم به فغان
باشد که کنی درد دلم را درمان
گر بر در تو بار نیابم باری
از پیش سگان کوی خویشم بمران
هر شب به سر کوی تو آیم به فغان
باشد که کنی درد دلم را درمان
گر بر در تو بار نیابم باری
از پیش سگان کوی خویشم بمران