رباعی شمارهٔ ۱۲۱عراقیرباعیاتهان راز دل خسته ما فاش مکنبا یار عزیز خویش پرخاش مکنآن دل که به هر دو کون سر در ناورداکنون که اسیر توست رسواش مکن