رباعی شمارهٔ ۱۲۶عراقیرباعیاتای دل پس زنجیر تو دیوانه نشیندر دامن درد خویش مردانه نشینز آمد شد بیهوده تو خود را پی کنمعشوق چو خانگی است در خانه نشین
