رباعی شمارهٔ ۱۳۹
عراقیعیشی نبود چو عیش لولی و گدای
او را نه خرد نه ننگ و نه خانه نه جای
اندر ره عشق می دود بی سر و پای
مشغول یکی و فارغ از هر دو سرای
عیشی نبود چو عیش لولی و گدای
او را نه خرد نه ننگ و نه خانه نه جای
اندر ره عشق می دود بی سر و پای
مشغول یکی و فارغ از هر دو سرای