در منقبت حضرت امام حسین و ائمه اطهار علیهم السلام

روز قیامتست صباح عشور تو

ای تا صباح روز قیامت ظهور تو

ای روشنایی شجر وادی نجف

هر ریگ کربلا شده طوری ز نور تو

ای با خدا گذاشته کار از سر حضور

گشته چراغ دیده ی تو در حضور تو

بر فرق نازکت الف قد خارجی

از سرنوشت بود و نبود از قصور تو

ای طوطی فصیح ادبخانه ی رسول

حیف از ادای منطق و لحن زبور تو

دامن بعزم ملک ابد بر میان زدی

آه از هوای این سفر و راه دور تو

حاشا که جمع خورده شراب جهنمی

مستی کنند بهر کباب تنور تو

آن را که گل بخمر سرشتند کی رسید