شمارهٔ ۳۰ - در مدح خواجه رئیس امین الدین محمد عبدالجلیل اهراسی

دلا دلا ز بلا هیچگونه نهراسی

حدیث عشق کنی و حریف نشناسی

کمر به عشق بتانی ببسته که میان

ببسته اند به زنار های شماسی

چو ماه سغبه هر چهره چو خورشیدی

چو لعل سفته هر غمزه چو الماسی

چو کبک سخره منقار زخم شاهینی

چو گور خسته دندان و چنگ هرماسی

ز بهر نان غم انبان بوهریره شدی

ز بهر آب بلا کوزه بلیناسی

به شب ز خواب جدا بینمت ز علت رنج

مگر که قصر بلا را تو صاحب پاسی

چو آسیایی سرگشته بلا و تو خود

در آسیای غم عشق نیکوان آسی

به جهد رنگ سیاهی ز تو همی نشود