شمارهٔ ۲۹

الا یا ایها الساقی ادر کأسا و ناولها

که اقبال تو آسان کرد بر ما حل مشکل ها

الا ای کعبة مقصود رخ بنما که تا عمری

درین وادی به امید تو پیمودیم منزل ها

ره گم کرده چون یابم کزین جمازه آرایان

به گوشم مختلف می آید آواز زلازل ها

مگر تقدیر شد یارب که کشتی های مشتاقان

ازین گرداب ها هرگز نبیند روی ساحل ها

ره پست و بلندی دارد این وادی خبر دارم

سبک بندید ای جمازه داران بار محمل ها

چنان افتاده بارو خر گرانباران دانش را

که تا روز جزا بیرون نمی آیند ازین گل ها

به پای جسم نتوان رفت ره فیاض امدادی

که بار از دوش برداریم و بربندیم بر دل ها