شمارهٔ ۱۴۵
فیاض لاهیجیعشق را پیغمبرم داغ جنون تاج منست
این غزل های بلند تازه معراج منست
کرده تسخیر دو عالم آهم از اقبال عشق
گردن گردون به زیر منت تاج منست
مجلسم را منت شمع مه و خورشید نیست
طلعت من روشنی بخش شب داج منست
اهل معنی خوشه چین خرمن فکر منند
زلف خوبان معانی لفظ کج واج منست
برده بودم هر دو عالم را ولی در باختم
چون کنم در نرد طاقت عشق لیلاج منست
در پناه عشق استغنا به گردون می زنم
بر سر تیر تغافل چرخ آماج منست
رفت فیاض آنکه دشمن می زد استغنا به من
این زمان چرخش به یمن عشق محتاج منست