شمارهٔ ۱۵۰

به لب تا نغمة عیشم قرین است

مدار چرخ برچین جبین است

شکوهم مانع افتادگی نیست

سرم بر چرخ و رویم بر زمین است

نظر جایی نمی اندازم از بیم

نگاهم را نگاهی در کمین است

لب پر خنده چون ساغر چه حاصل

چو مینا گریه ام در آستین است

ز کشت همتم یک جو طمع نیست

که این خرمن فدای خوشه چین است

حذر ای غنچه از دود دلم کن

که آه من طلسم آتشین است

ز چرخ از مهلت ده روزه فیاض

مشو ایمن چنین دشمن متین است