شمارهٔ ۲۴۵

ز اشک گرم من آتش کباب می گردد

چه آتشی است که در دیده آب می گردد

نگاه نرگس مست که در کمین منست

که صبر در دل من اضطراب می گردد

خراب میکدة عشوه ای شوم کانجا

به نیم جرعه به سر آفتاب می گردد

هلاک شیوة ناز توام که مستانه

به گرد آن مژة نیم خواب می گردد

جدا ز روی تو از سیر گل چنان خجلم

که بوی گل به مشامم گلاب می گردد

به یاد چشم تو در بزم آرزو مستان

کنند زهر به جام و شراب می گردد

مخواه نان ز تنور سپهر دون فیاض

که آسیای فلک از سراب می گردد