شمارهٔ ۲۶۶

به گوشه چشم سیاهت نگه به من دارد

سیاه مست ندانم دگر چه فن دارد

به هدیه جان دهم از بهر بوسه ای و هنو

درین معامله لعل لبت سخن دارد

تویی که جای به یک دل نمی کنی ورنه

همیشه گل چمن و شمع انجمن دارد

به یاد روی که دل پاره پاره شد یارب

که ناله جیب پر از برگ یاسمن دارد

به یاد زلف که فیاض مشک ساست دلم

که دشت سینة من طعنه بر ختن دارد