شمارهٔ ۲۹۷

به آن قد سرفرازی می توان کرد

به آن رخ عشقبازی می توان کرد

به آن نازی که بر خود چید حسنت

به عالم بی نیازی می توان کرد

به رویت هر که زلفت دید دانست

که با خورشید بازی می توان کرد

چو دل بردی ز دست بیقراران

گهی هم دلنوازی می توان کرد

تظلم می کند بیچارگی ها

که گاهی چاره سازی می توان کرد

جفا بس ای فلک کز یک شرر آه

هزار انجم گدازی می توان کرد

چه لازم کوتهی ای بخت فیاض

چو زلف غم درازی می توان کرد