شمارهٔ ۳۹۱

معاندان که سخن ناشنوده می گویند

نگفته می شنوند و نبوده می گویند

دروغ لافی بیدار طالعان چه بلاست

که فارغند و ز بخت غنوده می گویند

ز لاف مهر خجل نیستند بلهوسان

نکشته تخم حدیث دروده می گویند

به حرف اهل دل انگشت رد منه زنهار

که این گروه سخن آزموده می گویند

ببزم فخر ز عرض هنر تهی دستان

حدیث سلسله وحرف دوده می گویند

ببزم سینه ام این خوش تبسمان نگاه

حدیث جوهرالماس سوده می گویند

ز صاف آینگی طوطیان هند خطت

سخن ز زنگ تکلف ز دوده می گویند