شمارهٔ ۴۰۶

هر کجا حرف لب آن یار جانی می رود

رنگ از روی شراب ارغوانی می رود

تا جوانی نو بهار زندگانی خرم است

چون جوانی رفت آب زندگانی می رود

منزلت دورست و فرصت وحشی و ره هولناک

زود باش ای خضر عمر جاودانی می رود

عهد طفلی رفت و ایام جوانی هم گذشت

پیری اینک سر به دنبال جوانی می رود

با سمند جذبه باشد آشنا مهمیز شوق

بوی یوسف پیش پیش کاروانی می رود

تکیه بر زور توانایی مکن در راه عشق

پا به پیش اینجا به زور ناتوانی می رود

غافلی فیاض سخت از بی وفایی های عمر

خفته ای و روزگارت در امانی می رود