شمارهٔ ۴۴۳

در دل ز بس به عشق تو غم ها شود لذیذ

ترسم به کام من غم دنیا شود لذیذ

در داده ایم تن به جفاهای روزگار

دشمن چو شد غیور مدارا شود لذیذ

امروز می نماید اگر صبر ناگوار

این شوربا به کام تو فردا شود لذیذ

لب را به خنده ای نمکین تر کن آن قدر

کاین نیمرس کباب دل ما شود لذیذ

با این هوس فریب نگاهی که مرتراست

در کام دل مباد تمنا شود لذیذ

یک آن قدر ز پرده برون آ که شوق را

در حسرت تو ذوق تماشا شود لذیذ

از بیکسی ز صحبت فیاض خوشدلیم

تلخابه گاه در ره صحرا شود لذیذ