شمارهٔ ۶۴۸

نو خط من کرده است عزت نخجیر من

سلسلة عنبرین ساخته زنجیر من

کام حلاوت کشم طعم هلاهل گرفت

لعل که شکر فکند در قدح شیر من

حکمت یونان چکد گر ز لبم دور نیست

خون فلاطون خورد نالة شبگیر من

بر لب خاموش من شکوه درآید به جوش

در پس نه پرده دار گوش به تقریر من

دم ز فلاطون زند صورت خمخانه ام

مدرس اشراق گشت مجلس تصویر من

عاشق و معشوق راهست ز هم فیض ها

آنکه مرید منست هست هم او پیر من

رنگ تغافل شکست دوش ز بی تابیم

بی سببی هم نبود این همه تغییر من

تا نشوی رام من رام نگردم به تو

هست مسخر شدن مایة تسخیر من