شمارهٔ ۶۵۶

از دل هوای وصل تو کی می رود برون

کی نشیه از طبیعت می می رود برون

امشب ز شرم نالة زارم نفس نزد

این عقده کی ز خاطر نی می رود برون

گر باد دستی مژه ام بشنود به خواب

دود از نهاد حاتم طی می رود برون

هر صبحدم ز خشکی افسردگان زهد

خون از دماغ شیشة می می رود برون

فیاض را وداع کنان دید یار و گفت

مجنون این قبیله ز حی می رود برون