شمارهٔ ۶۷۹

ز اوج عشق نداریم مطلب دگری

همین بس است که بر هم زنیم بال و پری

ز جام حسن که عالم ازو خراباتست

ندیده ایم ز چشم بتان خراب تری

خراب حالی یعقوب را چه می داند

پدر که گم نشد از دودمان او پسری

همیشه از خط و زلف انقلاب دورانست

یکی چو رفت ز دنبال می رسد دگری

زهر که تیغ تفوق به ما بلند شود

نمی کنیم به غیر از فتادگی سپری

به عهد ناز تو گردنکشان کشور حسن

به پیش تیغ تغافل کشیده اند سری

به سعی خویش درین راه می روم فیاض

چو نقش پای خودم نیست هیچ راهبری