شمارهٔ ۶۹۰

زهی به پیش لبت کار عقل مدهوشی

زبان نطق نوآموز حرف خاموشی

به یاد رحم تو زان دیر می رسیم که هست

دل رحیم تو مجموعة فراموشی

که می تواند درد مرا دوا کردن

به مجلس تو به غیر از زبان خاموشی

گرم تو قدر ندانی غم تو می داند

مرا به هیچ خریدی به هیچ نفروشی

به احتیاط ز خود رو به بزم او فیاض

بهوش باش گرت هست میل بیهوشی