شمارهٔ ۳۲ - در منقبت امام محمدتقی(ع)

بی تو به زندان غم هیچ نجنبم ز جا

زلف تو زنجیر کرد موی به موی مرا

کس به کدامین امید از تو دلی خوش کند

عهد ندارد ثبات وعده ندارد وفا

سایه سودای او از سر ما کم مباد

زلف پریشان که هست سلسله جنبان ما

او همه تن کبر و ناز ما همه عجز و نیاز

ای دل خام آرزو او ز کجا ما کجا

روز وصالش نهشت شرم که بینم رخش

دل همه تن داغ من من همه داغ حیا

من به چه طالع دگر در دل او جا کنم

گریه من بی اثر ناله من نارسا

عمر نماند به کف یار نیاید به چنگ

دل نشود ناامید کام نگردد روا

یار ز ما در گریز چرخ به ما در ستیز