غزل شمارهٔ ۹۹

زین حلاوت ها که در کنج لب شیرین تست

کی اجل بندد زبانی را که در تحسین تست

کامیاب آن تن که تنها با تو در بستر بخفت

نیک بخت آن سر که شب ها بر سر بالین تست

هرکه در کون مکان می بینم ای سلطان حسن

بی سروسامان عشق بی دل و بی دین تست

آن که چون طومار پیچیده ست دل ها را به هم

چین زلف عنبرافشان و خط مشکین تست

غالبا غالب نگردد با تو دست روزگار

زین توانایی که در سرپنجه سنگین تست

خون بهایی از تو نتوان خواست کز روز ازل

عشق بازی کیش تو عاشق کشی آیین تست

هر بلایی بر زمین نازل شود از آسمان

جز بلای ما که از بالای با تمکین تست

روز مردم تیره شد از ناله شبگیر ما

وین هم از تحریک تار طره پرچین تست

گر چو مینا خون بگریم بر من از حیرت مخند

کاین هم از کیفیت جام می رنگین تست

گر من از لب تشنگی در عشق میرم باک نیست

زآن که آب زندگی در شمه نوشین تست

خواجه هی چشم عنایت از فروغی برمدار

زآن که مملوک قدیم و بنده دیرین تست