غزل شمارهٔ ۴۷۵

گرد مه خط سیه کار نداری داری

روز روشن به شب تار نداری داری

صنعت دلکش داود ندانی دانی

زره از طره طرار نداری داری

زلف را دام دل آویز نسازی سازی

فکر دل های گرفتار نداری داری

صف دل ها همه از تیر ندوزی دوزی

خم ابروی کمان دار نداری داری

خون مردم همه بر خاک نریزی ریزی

چشم سرمست دل آزار نداری داری

بی دلان را همه رنجور نخواهی خواهی

عاشقان را همه بیمار نداری داری

چشم صاحب نظر از سحر نبندی بندی

چشم افسونگر سحار نداری داری

پی خونریزی عشاق نکوشی کوشی

سپه غمزه خونخوار نداری داری

بر فلک توسن اقبال نتازی تازی

بر قمر عقرب جرار نداری داری

جام می از کف اغیار ننوشی نوشی

سر خونخواریم ای یار نداری داری

بر فروغی ز جفا تیغ نیازی یازی

قصد یاران وفادار نداری داری