به میرزا محمد بروجردی نبشته

جاء الکتاب فجاینی روح و ریحان و راحه

مما حوی نکت البلاغه و البراعه و الفصاحه

جمعت صحیفتک الشریفه بالکنایه و الصراحه

بین اللطافه و النظافه والظرافه و الملاحه

ما کان فیها سییی لولم یکن فی الاستماحه

اقصر فان الاستماحه اس بنیان الوقاحه

ماذا یضرک ان ارحت اخا و نفسک مستراحه

لم ترعینی مثلکم فاضلا

لکل شیء شاء و شاآ

یبدع فی الکتب و فی غیرها

بدایعا ان شاء انشاء آ