بخش ۱۵

جلایر شرح دیگر را بیان کن

گهر آور نثار این و آن کن

ولیعهد شهنشاه جوان بخت

که زآغاز آمد او شایسته تخت

ثنایش ذکر لب کن صبح تا شام

بقایش خواه از قیوم علام

وجودش فیض بخش خاص و عام است

از این اندر دو عالم نیکنام است

که تیغ او پناه ملک و دین شد

یکی سدی است لیکن آهنین شد

چو سدی کو سکندر بست بر آب

بیانی می کنم نیکو تو دریاب

که بستن سد به آبی از کم و بیش

چو ممکن هست چندان نیست تشویش

ولی از آتش سوزان گریزند

چسان خلق جهان با او ستیزند