شمارهٔ ۱۳ - خطاب به فاضل خان گروسی

خذا من نجدا مانا لقلبه امروز از رسیدن این کاغذ بحمدالله رفع کسالت شد و حسن و شمایل قصیده ابن خیاط جان و دل را بوجد و نشاط آورد خصوصا این بیت

آغار اذا انست فی الحی انه

حذارا علیه ان تکون لحبه

معنی دوستی و دوستداری همین است و هر که جز این باشد نه عاشقش خوانیم نه صادقش دانیم بقول شیخ کل مدع کذاب یحیی خان روانه است اغذ پر و پوچ بی حاصلی چندان باید نوشت که تلخه جا بگندم تنگ کرده حاصل زندگانی عالم صحبت احباب است اگر حضور مقدور نشود ناچار بغیاب و توسط قاصد و کتاب

آن سخن ها که میان من و آن غالیه زلف

به زیان بودی اکنون برسول است و پیام

ای پیک نامة بر که خبر می بری بدوست

یالیت اگر بجای تو من بودمی رسول

در جواب سایر مطالب و ابیاتی که مشعر بر نسخ آثار صاحب بل احیای شعار او رحمه الله علیه نوشته بودند همین بس که عالیجاه یحیی خان آنجا خواهد آمد در خدمات محوله باو ان شاءالله تعالی اهتمامی وافر بکنید

عالیجاه اخوی میرزا تقی را بمراحم خاطر والا و اطمینانی که شما خود بجهه جامعه معلومه از من دارید مطمین ساخته ان شاءالله تعالی بهییت اجتماعی عام شرفیابی شوند کل المارب مانرجوه یحضرنا

حاشا وکلا بخدا جز بی خوابی و بی آرامی و تشویش و اضطراب و صحبت های دلکوب و رویت های جانکاه هیچ حاضر ندارم