خانه محتوا کتاب‌فروشی خرید اشتراک وبلاگ تماس با ما

ورود/ ثبت نام

خانه محتوا کتاب‌فروشی خرید اشتراک وبلاگ تماس با ما

ناهید

مرجع تخصصی فرهنگی هنری برای داستان، شعر و کتاب صوتی فارسی

ناهید بستری برای انتشار، خرید و شنیدن آثار ادبی و صوتی از نویسندگان، شاعران و خالقان مستقل است.

دسترسی سریع

داستان‌ها کتاب‌های صوتی شعرها درباره ما

تماس با ما

آدرس: مشهد، بلوار احمدآباد، عارف 8، پلاک 33 واحد 1

تمام حقوق محفوظ و متعلق به پلتفرم فرهنگی ناهید می باشد.

قطران تبریزی | اشعار و دیوان | ناهید

قطران تبریزی

قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

بخش‌های دیوان قطران تبریزی

قطران تبریزی دیوان اشعار۱ ترجیعات۴ ترکیبات۶ رباعیات۱۵۱ قصاید۲۱۴ مسمطات۲ مقطعات۱۴۹

اشعار قطران تبریزی

۵۲۷ شعر

شمارهٔ ۱۱۲

ای شهریار یار تو بس کردگار تو اندیشه نیست گر نبود خلق یار تو تو دستگیر خلقی واو دستگیر تو تو گوش دار خلقی و او گوش دار تو ایزد ترا ز خلق جهان اختیار کرد کار جهان نباشد بی اختیار تو...

شمارهٔ ۱۱۲

آن زلف سیه بلای جانست ای جان جانم ز نهیب او بجانست ای جان بند و گره شیفتگانست ای جان در هم شده و شیفته زانست ای جان

شمارهٔ ۱۱۲ - فی المدیحه

ای میر بی نظیر و خداوند بی عدیل همنام خویش را بهمه بابها بدیل نه گوش روزگار شنیده ترا نظیر نه چشم کاینات بدیده ترا عدیل شاهی نیاوریده چو تو آسمان بزرگ میری نه پروریده چو تو آسمان ن...

شمارهٔ ۱۱۳

ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نو در خور چو اول شب شوال ماه نو فرخنده باد بر تو و بر دوستان نو این مجلس پرآیین وین بزمگاه نو هستی تو یادگار فریدون و همچو او آیین نو نمایی هر روز و راه ...

شمارهٔ ۱۱۳

از کبر دلا دست بعیوق مزن لافی که زنی ز دست معشوق مزن افتاده هجرانی گویی که نیم ای دل به هزیمت اندرون بوق مزن

شمارهٔ ۱۱۳ - در زلزلهٔ تبریز و مدح ابونصر مملان

بود محال مرا داشتن امید محال به عالمی که نباشد همیشه بر یک حال از آن زمان که جهان بود حال زینسان بود جهان بگردد لیکن نگرددش احوال دگر شوی تو و لیکن همان بود شب و روز دگر شوی تو و ل...

شمارهٔ ۱۱۴

ایا خسرو راد آزاده خو ترا داده ایزد همه آرزو نبرد هژبران چنان آیدت که با مرغکان کودکان را لهو عفوی تو افزون تر است از گناه گناه من افزون تر است از عفو ولیکن تو کردی عفو جرم من برای...

شمارهٔ ۱۱۴

ای کام دل من و بلای حوران روی تو می و چشم تو از مخموران مژگانت همی کین کشد از مهجوران چون تو ناید نیز به کین از توران

شمارهٔ ۱۱۴ - در مدح ابوالخلیل جعفر

تا شمر چون درع داودی شد از باد شمال گشت چون تخت سلیمان گلبن از حسن و جمال در ببارد از هوا هر ساعتی ابر بهار مشگ پالد بر زمین هر ساعتی باد شمال کرد چون عمان زمین را اشگ ابر قطره بار...

شمارهٔ ۱۱۵

شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تو وز فراق روی تو بگداختم چون موی تو جان من پاینده اندر تن ز مشگین موی تست دل بود روشن ز روی فرخ دلجوی تو از نهیب تیر مژگان و کمان ابرویت جز دل من ه...

شمارهٔ ۱۱۵

بر چرخ جوانمرد شبیخون کردن چون خون علی بقصد صدخون کردن انکار بتوحید فلاطون کردن بهتر ز خلاف میر فضلون کردن

شمارهٔ ۱۱۵ - در مدح ابوالخلیل جعفر

تا عدیل دوست گشتم با طرب گشتم عدیل بر جهان و جان بدیل آرم بدو نارم بدیل گرچه باشم دور از او عشقش به من باشد رفیق گرچه باشم فرد از او مهرش به من باشد عدیل مهر آن مه بر دل من چون نشا...

شمارهٔ ۱۱۶

امیرا بر تو فروردین فرخ باد و فرخنده مبراد از دلت شادی مبراد از لبت خنده بسان کوه بادی تو فراز تخت پاینده ز دل تیمار کاهند بدل شادی فزاینده هران چیزی کجا کردند زیر خاکش آگنده همه ک...

شمارهٔ ۱۱۶

در کار جهانیان گشاد است از تو رنجت گنجست و جور داد است از تو اندر دل هرکه هست یاد است از تو شادیش مباد آنکه نه شاد است از تو

شمارهٔ ۱۱۶ - در مدح ابومنصور

تنم به گونه نال و دلم به گونه نیل جهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل چو نیل چشم من است از گریستن شب و روز چراست جای نهنگ اندر آن دو چشم کحیل رفیق رنجم تا عشق با من است رفیق عدیل درد...

شمارهٔ ۱۱۷

شد از بهار خجسته سپاه برد شکسته بر اوستاد موفق بهار باد خجسته همیشه بادا دستش بدست ساغر و دسته رخ ولیش شکفته دل عدوش شکسته همیشه باد دل آن کفیده چون دل پسته که دل ندارد با او بدوست...

شمارهٔ ۱۱۷

ای دوست مرا به دشمنان دادی تو وز مهر و هوای دشمنان شادی تو گر زینت بتخانه نوشادی تو یکباره ز چشم من بیفتادی تو

شمارهٔ ۱۱۷ - در مدح ابوالخلیل جعفر

چه بود بهتر و نیکوتر از این هرگز حال داد پیدا شد و پنهان شد بیداد و محال باز رفته بکنار و شده آواره غراب یافته شیر نیستان و شده دور شگال ماه چونان شده کو را نبود هیچ خسوف مهر چونان...

شمارهٔ ۱۱۸

ای بند بلا دیده و از بند بجسته مردانه شده آمده بر شهر خجسته بنشین و طرب کن بمین و مطرب و معشوق کز جستن تو هست عدو زار نشسته از دست عدو راست چنان آمده اینجا کز دست رود باز گرسنه سوی...

شمارهٔ ۱۱۸

خورشید بچهر و سرو بالایی تو خورشید نشاط را تو بالایی تو هم با تو بوم اگر چه بالایی تو باشد که مرا به زیر بال آیی تو

شمارهٔ ۱۱۸ - در مدح ابوالیسر

خیال شام فراق بتان بروز وصال مرا گداخته دارد ز غم بسان هلال از آن نهیب نماند بچشمم اندر خواب وزین عذاب نماند بجسمم اندر هال فروغ ماه نبینم همی ز بیم خسوف شعاع مهر نیابم همی ز بیم ز...

شمارهٔ ۱۱۹

ای نیزه تو گوی و دل دشمن انگله خصم تو روبهست و حسام تو بنگله با خوی تو نه مشک بکار و نه غالیه با روی تو نه شمع بکار و نه مشعله شیرین حدیث شاهی و شیرین مناظره نیکو خصال میری و نیکو ...

شمارهٔ ۱۱۹

ای مایه نیکویی مقام دل تو بند سر زلف تست دام دل تو هر چند شد از بدی دلت سخت پریش آخر برسی تو هم به کام دل تو

شمارهٔ ۱۱۹ - در مدح عمیدالملک ابونصر

نگارینا تو از نوری و دیگر نیکوان از گل چو سنگ از گل شود پیدا چرا هستی تو سنگین دل مرا حقی است بر چشمت نیارم جستن از چشمت به چشم شوخ و باطل جوی حق من مکن باطل به زلفین کردیم بسته به...

صفحه قبلصفحه ۳ از ۲۲صفحه بعد

بازگشت به فهرست شاعران