خانه محتوا کتاب‌فروشی خرید اشتراک وبلاگ تماس با ما

ورود/ ثبت نام

خانه محتوا کتاب‌فروشی خرید اشتراک وبلاگ تماس با ما

ناهید

مرجع تخصصی فرهنگی هنری برای داستان، شعر و کتاب صوتی فارسی

ناهید بستری برای انتشار، خرید و شنیدن آثار ادبی و صوتی از نویسندگان، شاعران و خالقان مستقل است.

دسترسی سریع

داستان‌ها کتاب‌های صوتی شعرها درباره ما

تماس با ما

آدرس: مشهد، بلوار احمدآباد، عارف 8، پلاک 33 واحد 1

تمام حقوق محفوظ و متعلق به پلتفرم فرهنگی ناهید می باشد.

قطران تبریزی | اشعار و دیوان | ناهید

قطران تبریزی

قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

بخش‌های دیوان قطران تبریزی

قطران تبریزی دیوان اشعار۱ ترجیعات۴ ترکیبات۶ رباعیات۱۵۱ قصاید۲۱۴ مسمطات۲ مقطعات۱۴۹

اشعار قطران تبریزی

۵۲۷ شعر

شمارهٔ ۱۲

ای آنکه مر ترا بجهان در نظیر نیست آنکو خطر نیافت ز فیضت خطیر نیست ای یادگار آنکه نبودش نظیر کس ای دلفروز آنکه کس او را نظیر نیست تو ماه روزگاری و او میر روزگار چون او و چون تو بر ب...

شمارهٔ ۱۲

روی تو به شب های سیه روز منست عشقت بخزان بهار و نوروز منست قد تو دلارا و دل افروز منست گیتی بمراد بخت پیروز منست

شمارهٔ ۱۲ - در مدح ابوالیسر سپهدار اران در عید نوروز و فطر

اگرچه من نکنم عاشقی به طبع طلب کند طلب دل من عاشقی ز مهر ب گهی ز دیده خروشم کز اوست دل به عذاب گهی ز دل کنم افغان کز اوست جان به تعب ز دیده جیحون باران ز دل جحیم نشان ز هول هر دو ب...

شمارهٔ ۱۲۰

ای جان بدسگالان جفت گداز کرده وی طبع نیک خواهان انباز ناز کرده شد روزه خجسته عید مبارک آمد اندر گشاده یابی این در فراز کرده درهای رنج بادا بر تو فراز دایم درهای عیش بادت بیوسته باز...

شمارهٔ ۱۲۰

سرگشته و زار و بیقرارم بی تو آشفته و رنجور و فکارم بی تو جز ناله و آه نیست کارم بی تو جز این دو دگر کار ندارم بی تو

شمارهٔ ۱۲۰ - قصیده

ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دام چون بست ترا دست جهان دام بر اندام ز آن پس که همی گام بکام تو زدی چرخ چون داد به ناکام ترا چرخ زدن گام ایام همه عالم از ایام تو خوش بود ایام تو چو...

شمارهٔ ۱۲۱

دلی دیدم بسی تیمار دیده فراوان سختی و خواری کشیده به غم پیوسته وز شادی گسسته رمیده زان و با این آرمیده خریده انده و شادی فرخته فرخته راحت و زحمت خریده به بند زلفک دلبند بسته به خار...

شمارهٔ ۱۲۱

از دیده میان رود خونم بی تو گویی که به آتش اندرونم بی تو از فکرت خویشتن برونم بی تو ای دوست بیا ببین که چونم بی تو

شمارهٔ ۱۲۱ - فی المدیحه

ایا درفش تو باز سپید و خصم تو بوم نرفت زیر فلک چون تو خسرویرا بوم چو بوم گردد بر دست حاسدان تو باز چو باز گردد بر بام ناصحان تو بوم سموم گردد بر دوستان تو چو شمال شمال گردد بر دشمن...

شمارهٔ ۱۲۲

شد پیر جهان و شد جوان باده وز نقش و نگار باغ شد ساده ناراست بجای لاله بنشسته سیب است بجای سوسن استاده آلوده رخان او بخون رز واکنده دهان این به بیجاده خورشید زمانه لشگری کورا هست ای...

شمارهٔ ۱۲۲

پیوسته چو شمع در گدازم بی تو شب تا به سحر به سوز و سازم بی تو نه سوی شراب دست یازم بی تو نه سوی نشاط قد فرازم بی تو

شمارهٔ ۱۲۲ - در مدح ابوالحسن علی لشگری

تا جهان از گل خرم شده چون باغ ارم آهو ایمن شده بر سبزه چو مرغان حرم از بر سوسن بین برگ گل زرد و سپید چو پراکنده بمینا در دینار و درم لاله و سبزه بهم در شده از باد بهار همچو آمیخته ...

شمارهٔ ۱۲۳

ای نیکخوی مردم ای نیک خوی شاه تو نیکخواه شاه و ترا بخت نیکخواه اندر میان رزم نمانی مگر بشیر اندر میان بزم نمانی مگر بماه هم آلت نبیدی و هم آلت سلاح هم زینت سرایی و هم زینت سپاه همچ...

شمارهٔ ۱۲۳

ای دل صنمی برده قرار من و تو آشفته چو زلف اوست کار من و تو بگداخته کوه از تف آه من و تو گریان شده سنگ از دل زار من و تو

شمارهٔ ۱۲۳ - در مدح ابوالخلیل

تا شد از گل بوستان سیمگون بیجاده فام بوی و رنگ از گل ستاند و باده و بیجاده وام از شکوفه باد در بستان شده لؤلؤ فشان وز شقایق سنگ در صحرا شده بیجاده فام حور عین از خلد اگر عمدا ببستا...

شمارهٔ ۱۲۴

شادی ز دلم دور شد و خواب ز دیده تا من نیم آن روی دلارام تو دیده گر تو به تن و جان و دل و دیده نیایی سوی تو فرستم دل و جان و تن و دیده از من به جز آواز و حدیث ایچ نمانده است تا من ن...

شمارهٔ ۱۲۴

آن چشم نگر به ناز و خواب آلوده وین چشم نگر به خون ناب آلوده مهتاب رخت به مشگ ناب آلوده کردند به مشگ ناب آب آلوده

شمارهٔ ۱۲۴ - در مدح ابوالمعمر

خلاف بود همیشه میان تیغ و قلم کنون به بخت ملک متفق شدند به هم چگونه کلک که بر دشمنان و بر یاران از اوست راحت و محنت از اوست شادی و غم ضعیف جسم و تن خصم از او شده است ضعیف سقیم لون ...

شمارهٔ ۱۲۵

ای بگرد روز از شب قمر آورده گرد مشگین بگرد قمر آورده زان لعل شکر گفتار زهر آورده هیچکس دیدی زهر از شکر آورده سرو را مانی گلبرگ بر او رسته سرو کی دیدی گلبرگ برآورده ای ستم کرده و زن...

شمارهٔ ۱۲۵

گر بنده بدم کنون شدم یکره شاه مانده شود از پیاده بر یکره شاه تا بر تو عروس من شود یکره شاه تا از غم تو شوم همی یکره شاه

شمارهٔ ۱۲۵ - در مدح ابوالیسر

ربود جان و دل من بزلف غالیه فام بتی که بوی دهد زلف او بغالیه وام همی رباید صبرم بزلف غالیه بوی همی فزاید عشقم بجعد غالیه فام یکی نه شست و گل سرخ را گرفته بشست یکی نه دام و مه تام ر...

شمارهٔ ۱۲۶

بر وی تو بروشنی از مهر و ماه به زلفین تو ببوی ز مشک سیاه به تو چون بنفشه ای و دگر نیکوان چو کاه دانی هر آینه که بنفشه ز کاه به گر من دل کسی بنوازم مشو ز جای کاندر جهان مرا همه کس ن...

شمارهٔ ۱۲۶

تا دست من از دامن تو شد کوتاه دستی زده ام به دامن ناله و آه یا در دل تو اثر کند ناله من یا خرمن عمر من بسوزد ناگاه

شمارهٔ ۱۲۶ - در مدح شاه ابوالخلیل

هرکه دایم با نگار خویشتن باشد به هم دلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم پشتش از هجران نباشد چون دو زلف او دو تا دلش از انده نباشد چون دو چشم او دژم من بدل کردم بشادی غم بوصل یار ...

صفحه قبلصفحه ۴ از ۲۲صفحه بعد

بازگشت به فهرست شاعران