شمارهٔ ۴۴
قدسی مشهدیگر صبا را ره نبودی در گلستان کسی
اینقدر بر بلبلان کی سوختی جان کسی
پای چون محکم کنم در بزم سرگرمان عشق
گر نخیزد شعله چون شمع از گریبان کسی
قدسی از جود کریمان شرم می آید مرا
دست بی شرمی نخواهم زد به دامان کسی
گر صبا را ره نبودی در گلستان کسی
اینقدر بر بلبلان کی سوختی جان کسی
پای چون محکم کنم در بزم سرگرمان عشق
گر نخیزد شعله چون شمع از گریبان کسی
قدسی از جود کریمان شرم می آید مرا
دست بی شرمی نخواهم زد به دامان کسی