شمارهٔ ۲۵۳قدسی مشهدیرباعیاتاین نفس که فقر کاش پاکش بکشدپر بی دردست دردناکش بکشدافتادگی ام ز سرکشی داد نجاتآتش چو بلند گشت خاکش بکشد