شمارهٔ ۳۵۹
قدسی مشهدیزان ره که نسیمش به مه و سال آید
کام دل من آید و فی الحال آید
از جذبه شوقم چه عجب گر ز سفر
یار آید و مژده اش ز دنبال آید
زان ره که نسیمش به مه و سال آید
کام دل من آید و فی الحال آید
از جذبه شوقم چه عجب گر ز سفر
یار آید و مژده اش ز دنبال آید