شمارهٔ ۳۸۳
قدسی مشهدیگر خانه چشم من بود تیره و تار
از گریه مدان تیرگی اش را زنهار
گلگون سرشک من نینگیخته گرد
چشمم ز فراق دوست آورده غبار
گر خانه چشم من بود تیره و تار
از گریه مدان تیرگی اش را زنهار
گلگون سرشک من نینگیخته گرد
چشمم ز فراق دوست آورده غبار