شمارهٔ ۴۱۰
قدسی مشهدیقدسی منم و دلی چو آتش همه سوز
رنگم ز شراب عافیت گو مفروز
بر غمزده جز بخت سیه نیست شگون
محروم بود ز شعله پروانه به روز
قدسی منم و دلی چو آتش همه سوز
رنگم ز شراب عافیت گو مفروز
بر غمزده جز بخت سیه نیست شگون
محروم بود ز شعله پروانه به روز