شمارهٔ ۴۳۷
قدسی مشهدیبا آن که زدی بر جگرم صد جا نیش
وز درد دلم را چو جگر کردی ریش
هرجور که آید از تو بر من بحلی
آزرده مکن به عذرخواهی لب خویش
با آن که زدی بر جگرم صد جا نیش
وز درد دلم را چو جگر کردی ریش
هرجور که آید از تو بر من بحلی
آزرده مکن به عذرخواهی لب خویش