شمارهٔ ۶۴۶
قدسی مشهدیهرچند که دارد آسمان مهر و مهی
از جای درآردش ز چشمت نگهی
در بحر ز هر قطره تنک ظرف ترست
با آن که حباب را چو دریاست تهی
هرچند که دارد آسمان مهر و مهی
از جای درآردش ز چشمت نگهی
در بحر ز هر قطره تنک ظرف ترست
با آن که حباب را چو دریاست تهی