شمارهٔ ۳۱ - جانب گلشن

ای که می نالی ز دوران جور یار من نگر

اضطراب از من نگر صبر و قرار من نگر

جانب گلشن مرو کان یک دو روزی بیش نیست

پر ز اشک لاله گون دایم کنار من نگر

ای که می گویی ندادم دل به خوبان هیچ گه

سوی میدان آی و شهسوار من نگر

سینه ام پر داغ و چهره گل گل از خوناب اشک

یک زمان سوی من آ باغ و بهار من نگر

باشدت رحمی فتد در دل بیایی سوی من

حال زار من ببین شخص نزار من نگر

گر تو داری میل خوبان دیده عبرت گشای

سینه پر سوز و چشم اشکبار من نگر

شکر کن محیی که در راه تو خاری بیش نیست

هر طرف صد کوه غم در رهگذار من نگر