شمارهٔ ۲۸۲
میرزا حبیب خراسانیما چرا سخت در این حلقه گرفتار شدیم
خواب بودیم چه افتاد که بیدار شدیم
نیست بودیم از این نشاء چرا هست شدیم
مست بودیم از این می ز چه هشیار شدیم
لعل بودیم در این خاک چرا سنگ شدیم
لاله بودیم در این دشت چرا خار شدیم
شاه بودیم در این ملک چرا بنده شدیم
ماه بودیم در این چرخ چرا تار شدیم