شمارهٔ ۲۸

به حکم آنکه نادان همسر دانا نخواهد شد

برابر قطره ناچیز با دریا نخواهد شد

زمین تا آسمان فرق است بین عارف و عامی

که هرگز ذره خورشید جهان آرا نخواهد شد

نشاید گفت استاد سخن طفل دبستان را

مگس هم بال و هم پرواز با عنقا نخواهد شد

نباید بود هرگز پای بست دعوی بی جا

که مرغ بند بر پا آسمان پیما نخواهد شد

سخن را صورت ار مشاطه معنی نیاراید

عروس طبع موزون انجمن پیرا نخواهد شد

ندیدم هیچکس عیب کسی را روبرو گوید

دگر آیینه وش روشندلی پیدا نخواهد شد

اگر اهل دلی اهل ادب را روی خوش بنما

که بی آیینه نطق طوطیان گویا نخواهد شد

بیفشان دامن از گرد تعلق اندرین صحرا

دراین ره گرچه یکتن گرد باد آسا نخواهد شد

حدیث حسن لیلی در جهان افسانه شد دیگر

به عصر ما کسی مجنون این صحرا نخواهد شد

بگو با مدعی صابر که بنشیند به جای خود

حریف هر کسی باشد حریف ما نخواهد شد