شمارهٔ ۱۱۵مجد همگررباعیاتوه وه که جفاهای تو بردن چه خوش استدر پای غم تو جان سپردن چه خوش استبی روی تو زیستن چه مشکل کاریستبا دیدن تو پیش تو مردن چه خوش است