شمارهٔ ۸ - در این قصیده بهرام شاه را مدح کند

بر اعتدال هوا عدل شاه یار شده است

چهار فصل جهان سر به سر بهار شده است

ز نفخت کرم شاه خاک پست و فرود

چو آتش و می گلرنگ و آبدار شده است

برای دیدن او نرگس مضاعف را

دو چشم گویی در بوستان چهار شده است

نبود وقت شکوفه ولیک از این شادی

ز خنده شاخ درختان شکوفه بار شده است

بنفشه هم بتکلف سفید پوشیده است

که تا کسیش نگوید که سوگوار شده است

زمانه نیل کشیده است بهر دفع گزند

ز سرمند جهان را که چون نگار شده است

ز عطر باغ سپهر این چنین عطیر نشد

اگر شده است ز اخلاق شهریار شده است

ابوالمظفر بهرام شاه بن مسعود

که چرخ در کنف او به زینهار شده است

خدایگانی کایام در حمایت او