شمارهٔ ۱۳۱سید حسن غزنویرباعیاتچون باز رهد ز غصه جان پاکممگری چو زنان که بهر تو غمناکممن خنگ سوار کرده افلاکمخاکش برسر که سر نهد بر خاکم
