شمارهٔ ۳۰
حزین لاهیجیهر چند سپهر فکرم اختربار است
بر دوش زبان سخنوری سربار است
از خامه تیره بخت خود ممنونم
این ابر سیاهی ست که گوهربار است
هر چند سپهر فکرم اختربار است
بر دوش زبان سخنوری سربار است
از خامه تیره بخت خود ممنونم
این ابر سیاهی ست که گوهربار است