شمارهٔ ۲۹

دعوی ست با شعر ترم آن دشمن ادراک را

سگ می خورد دایم نجس آن آب های پاک را

مشاطه گلشن منم با این خمارآلودگی

چشمم حنابندی کند از اشک دست تاک را