بخش ۱۳ - در صفت مردان کار فرماید

به دیبا و اطلس فریباست زن

بود حله تن زره یا کفن

سر مرد را نیست پروای زیست

همایی به از سایه تیغ نیست

درفش است سرو گلستان او

ز تیغ و سنان است ریحان او

گل سرخ او زخم خندان بود

غبار نبرد ابر نیسان بود

اگر تیغ و آتش ببارد به سر

زند خنده چون شمع روشن گهر