بخش ۳ - فصل

و مشایخ این طریقت را اندر این معنی هر یکی را رمزی است و من به مقدار امکان اقاویل ایشان بیارم اندر این کتاب ان شاء الله عز و جل

یکی از متأخران گوید لیس الفقیر من خلا من الزاد إنما الفقیر من خلا من المراد

فقیر نه آن بود که دستش از متاع و زاد خالی بود فقیر آن بود که طبعش از مراد خالی بود چنان که خداوند تعالی وی را مالی دهد اگر مراد حفظ مال باشدش غنی بود و اگر مراد ترک مال باشد هم غنی بود که هر دو تصرف است اندر ملک غیر و فقر ترک تصرف بود

یحیی بن معاذ گوید رضی الله عنه علامة الفقر خوف الفقر

علامت صحت فقر آن است که بنده اندر کمال ولایت و قیام مشاهدت و فنای صفت می ترسد از زوال و قطعیت پس به کمال آن رسید که از قطعیت بترسد

رویم گوید رحمة الله علیه من نعت الفقیر حفظ سره و صیانة نفسه و أداء فرایضه

آن که سرش از اغراض محفوظ باشد و تنش از آفات مصون و احکام فرایض بر وی جاری چنان که آن چه بر اسرار گذرد اظهار را مشغول نگرداند و آن چه بر اظهار گذرد اسرار را مشغول نگرداند و غلبه آن از گزارد امر بازندارد و این علامت ازالت بشریت بود که کل بنده موافق حق گردد و این هم به حق گردد