بخش ۴۱ - ۴۱ ابوعبداللّه محمّد بن الفضل البلخی، رضی اللّه عنه

و منهم اختیار اهل حرمین و جمله مشایخ را قرة عین ابوعبدالله محمد ابن الفضل البلخی رضی الله عنه

از جله مشایخ بود و پسندیده عراق و خراسان بود مرید احمدبن خضرویه بود وابوعثمان حیری را به وی میلی عظیم بود وی را از بلخ بیرون کردند متعصبان از برای عشق مذهب وی به سمرقند شد و عمر آن جا گذاشت

از وی می آید که گفت أعرف الناس بالله أشدهم مجاهدة فی أوامره و أتبعهم لسنة نبیه یعنی بزرگترین اهل معرفت مجتهدترین ایشان باشد اندر ادای شریعت و با رغبت ترین اندر حفظ سنت و متابعت و هرکه به حق نزدیک تر بود بر اوامرش حریص تر بود و هرکه ازوی دورتر بود از متابعت رسولش دورتر بود و معرض تر

از وی می آید که گفت عجبت ممن یقطع البوادی والقفار و المفاوز حتی یصل إلی بیته و حرمه لأن فیه آثار أنبیایه کیف لایقطع نفسه وهواه حتی یصل إلی قلبه لأن فیه آثار مولاه عجب دارم از آنکه بادیه ها و بیابان ها ببرد تا به خانه وی رسد که اندر او آثار انبیای وی است چرا بادیه نفس ودریای هوی را نبرد تا به دل خود رسد که اندر او آثار مولای وی است یعنی دل که محل معرفت است بزرگوارتر از کعبه که قبله خدمت است کعبه آن بود که پیوسته نظر بنده بدو بود و دل آن که پیوسته نظر حق بدو بود آن جا که دل دوست من آن جا آن جا که حکم وی مراد من آن جا و آن جا که اثر انبیای من قبله دوستان من آن جا والله اعلم