شمارهٔ ۱۲۱
همام تبریزیدوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرک
کاب حیوان می چکانید از لب چون شکرک
گفت اگر بوس و کناری داری از من آرزو
در میان نه تا به جای آرد به جان این چاکرک
گفتمش زان عارض چون لاله ام یک بوسه بخش
گفت ای کژ طبع باری پاره ای زان سوترک
دوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرک
کاب حیوان می چکانید از لب چون شکرک
گفت اگر بوس و کناری داری از من آرزو
در میان نه تا به جای آرد به جان این چاکرک
گفتمش زان عارض چون لاله ام یک بوسه بخش
گفت ای کژ طبع باری پاره ای زان سوترک