شمارهٔ ۶۵
همام تبریزیمی آیم و از شرم چنان می افتم
کز زندگی خود به گمان می افتم
بی تو غم دل به صد زبان می گویم
چون روی تو بینم از زبان می افتم
می آیم و از شرم چنان می افتم
کز زندگی خود به گمان می افتم
بی تو غم دل به صد زبان می گویم
چون روی تو بینم از زبان می افتم