بخش ۳۵ - آغاز سرگذشت کوش پیل دندان

سر داستان آفرین خدای

که او کرد گردون گردان به پای

جهان کرد روشن به خورشید و ماه

برآورد روز از شبان سیاه

به شش روز از این سان جهان آفرید

به سنگ اندر آتش نهان آفرید

بهار آفرید از پس ماه دی

شکر شد به فرمانش پیدا ز نی

جهان را به نزدیک او جاه نیست

ز رازش همانا کس آگاه نیست

که چون کوش را بر نشاند به گاه

نهد بر سر پیل دندان کلاه

از این کار مر هرکه را آگهی ست

دل اندر جهان بستن از ابلهی ست

که آن کام کاندر جهان کوش راند

نه کس راند و نه نیز چندان بماند

کرا دید در پنج سیصد به سال

همه سال با شادکامی و مال

سرانجام خاکش فرو خورد خوار

همین است راه و همین است کار

چو رازش بخوانی بمانی شگفت